Role of Monolingualism/Bilingualism on Pragmatic Awareness and Production of Apology Speech Act of English as a Second and Third Language

Document Type: Original Article

Authors

Shahrekord University

Abstract

The present study investigated the pragmatic awareness and production of Iranian Turkish and Persian EFL learners in the speech act of apology. Sixty-eight learners of English studying at several universities in Iran were selected based on simple random sampling as the monolingual and bilingual participants. Data were elicited by means of a written discourse self-assessment/completion test (WDSACT) with 10 situations asking the participants to evaluate the appropriateness of the given acts on a 5-point Likert scale. Participants were also required to produce the appropriate acts for the described situations when evaluated as being inappropriate. Native speakers evaluated as being inappropriate for the given situations. Alternatives were coded. Results provided almost insignificant differences between the 2 groups in terms of their perceptions of the appropriate and inappropriate acts and illustrated the monolingual/bilingual learners’ tendency towards using all superstrategies of apology, except for the case of “Responsibility Expressions” and “Promises of Forbearance.” Lack of cultural awareness and literacy in the Turkish language, the case of subtractive bilingualism in Iran, and insufficient pragmatic input may be sources of pragmatic failure on the part of the bilinguals.

Keywords


Article Title [Persian]

نقش تک زبانگی و دوزبانگی در قابلیت کاربردشناسی زبان در مورد کنش گفتاری عذرخواهی در زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم و سوم

Authors [Persian]

  • مسعود رحیمی دومکانی
  • محمود هاشمیان
Abstract [Persian]

تحقیق حاضر، هوش و قابلیت کاربردشناسی زبان را در مورد کنش گفتاری »عذرخواهی« در فراگیران ترک زبان و فارس زبان ایرانی زبان انگلیسی بعنوان زبان خارجه بررسی می کند. شرکت کنندگان در این تحقیق، 68 دانشجوی زبان انگلیسی از چند دانشگاه در ایران می باشند که بصورت تصادفی انتخاب و به 2 گروه تک زبانه و 2 زبانه تقسیم شدند. اطلاعات مورد نیاز بوسیله ی 1 تست ارزیابی-تکمیلی گفتمانی نوشتاری ((WDSACT حاوی 10 موقعیت عذرخواهی بود که از شرکت کنندگان می خواست تناسب کنش گفتاری نوشته شده را برای آن موقعیت بر روی یک مقیاس 5 گانه ی لیکرت بسنجند. در مواردی که کنش گفتاری، نامتناسب تشخیص داده می شد، آنها می بایست کنش گفتاری متناسب را برای این موقعیت پیشنهاد می دادند. کنش های گفتاری پیشنهاد شده با توجه به برنامه ی کدگذاری (CCSARP) مورد تجزیه و تــحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق، تفاوت ناچیزی را بین ترک زبانان و فارس زبانان در ادراک و ارزیابی متناسب بودن کنش های گفتاری برای موقعیت های شرح داده شده، نشان داد. بعلاوه، اینگونه برآورد شد که فراگیران تک زبانه و دوزبانه به استفاده از همه ی ترفندهای عذرخواهی به جز ترفندهای «پذیرش مسؤلیت» و »وعده ی شکیبایی» در کنش های عذرخواهی تمایل دارند. عدم توانایی شرکت کنندگان دوزبانه در نشان دادن توانش منظورشناسی بالاتر نسبت به تک زبانه ها را می توان به عدم هوشیاری فرهنگی و سواد آکادمیک در زبان ترکی، دوزبانگیِ تفریقی در ایران و درون داد منظورشناسی زبانی ناکافی نسبت داد.

Keywords [Persian]

  • هوش منظور شناسی
  • توانش منظورشناسی
  • دوزبانگی
  • عذرخواهی
  • تک زبانگی